09th okt2013

Love me Tinder, Love me sweet

by toscasel

De nieuwe date-app Tinder is intens populair. Hij staat al weken in de download top 10 van de app-stores en het aantal Nederlandse gebruikers groeit iedere dag met tien (!) procent. Tosca Sel schreef zich in om uit te zoeken of jij dit ook zou moeten doen.

Het grote ‘hot or not’ spelletje

Het is zondagmiddag en ik zit in het najaarszonnetje op het terras met Sietse. Nog geen week geleden logde ik in op Tinder. Ik zag een foto van hem, hij zag een foto van mij, we drukten allebei op hartje, begonnen te chatten en vandaag drinken we koffie. Het is leuk. Zo simpel kan het dus zijn.

Een jaar geleden lanceerden vier Amerikaanse media-ondernemers Tinder als antwoord op traditionele, tijdrovende datingsites. Een doordachte profieltekst optikken, tientallen vragen beantwoorden over je karakter en interesses, uitgebreide mailtjes sturen aan potentiële lovers en daarna afgewezen of genegeerd worden: ze hadden het ermee gehad.

De heren bedachten een gratis app waarmee je direct aan de slag kan. Als je inlog met je Facebook-account, aangeeft of je mannen of vrouwen zoekt en hoe jong, oud of ver weg ze mogen zijn begint het grote ‘hot or not’ spelletje. Je krijgt een foto te zien met daarbij een voornaam, een leeftijd en het aantal gedeelde Facebookvrienden en pagina’s die je hebt geliked.

Swipe je de foto naar rechts dan like je hem, swipe je naar links dan belandt ‘ie in de digitale prullenbak. Als je elkaar liked, ben je een match en kan je chatten. Drie minuten nadat ik inlog weet ik dat ik een serieuze verslaving te pakken heb. Mannen met een leuk snoetje en veel overeenkomsten krijgen hartjes terwijl ik anderen genadeloos afwijs. Het is leuk, makkelijk en intens bevredigend.

Hij is een paar jaar jonger dan ik en stelt vragen waar ik van moet blozen

Voor ik het door heb ben ik een half uur minuten aan het swipen, heb ik kramp in m’n vingers en een paar matches. Ik stuur iedere man een berichtje, maar krijg van lang niet iedereen wat terug. Wel van Sywert. Hij is een paar jaar jonger dan ik en stelt vragen waar ik van moet blozen. Als hij heeft vastgesteld dat ik in de buurt ben stuurt ‘ie ‘Bootycall?’. Het is overdag, ik zit met collega’s aan de lunch, ik denk er nog even over na.

De volgende dag reis ik van Utrecht naar Rotterdam om rond borreltijd te eindigen in Amsterdam. In mijn stad heb ik al honderden mannen beoordeeld en krijg ik nog ‘maar’ twintig nieuwe foto’s per dag. In Rotterdam lijkt de app nog niet geland en ben heb ik me in een paar minuten door het aanbod heengewerkt, maar Amsterdam blijkt een Tinder-hotspot te zijn. Zelfs als ik al lang en breed weer terug in Utrecht ben, swipe ik me nog een ongeluk door het hoofdstedelijke mannenaanbod.

Niet lang daarna piept m’n telefoon. Ik heb een nieuwe match: Jamal. Op een van zijn z’n foto’s draagt hij een glimmende gouden rolschaats-outfit inclusief hotpants. Ik complimenteer hem met z’n fantastische kledingsmaak en we raken in gesprek. Hij blijkt een Amerikaanse kinderarts die in het land is voor een congres. Hij verveelt zich en wil me het broekje vanavond wel showen op de Dam. Omdat het buiten buiten koud is, moet ik er wel rekening mee houden dat hij ‘a grower’ is, ‘not a shower’.

He’s a ‘grower’, not a ‘shower’

Als ik hem vraag waarom we het over de inhoud van z’n broekje hebben, is hij verbaasd. Tinder is in Amerika een hook-up-app. Je spreekt af en als je elkaar aantrekkelijk vindt, heb je seks. Dat dat hier nog niet zo ingeburgerd is, had hij al door want hij zit uren zonder resultaat te chatten. En dat terwijl hij ‘thuis’ eigenlijk alleen maar hoeft te laten weten dat hij arts is om dames naar de kroeg en uit de kleren te krijgen. Ik wens hem succes.

Zondagochtend maak ik me klaar voor m’n date met Sietze. Ik check z’n profiel, maar daar vind ik niet wat ik zoek. We delen geen vrienden, maar hebben wel allebei de pagina’s van Douwe Egberts en The Village Coffee & Music geliked. Als dit een internetdate was, zou ik z’n profiel nog een keer lezen zodat ik gespreksstof had, maar anders dan dat we allebei van koffie houden is er niets. Wat weet ik allemaal over koffie?

Na de eerste cappuccino gaat het eigenlijk allemaal vanzelf. We praten over muziek, festivals, werk en Tinder. Na een paar drankjes fietsen we naar huis. Op het kruispunt waar we allebei een andere kant op moeten zoenen we met de fiets in de ondergaande zon. ‘Je gaat toch niet over me schrijven he?’ roept Sietse als hij wegfietst. Nee joh, ik zou niet durven.

Dit verhaal is gepubliceerd in oktober 2013 gepubliceerd in VIVA.
Copyright: Tekst: Tosca Sel, Beeld: VIVA – niets van deze pagina mag zonder toestemming worden gebruikt. Vragen? tosca@toscasel.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>